🦋💎

آسمان بسیار عظیم و زمین پهناور،هر دو از مخلوقات و نشانه های قدرت خداوند هستند تفکر در عجایب و پیچیدگی های آسمان ها و زمین، مانند تفاوت های شب و روز،آثار هر یک بر زمین و انسان ها ،استواری کوه ها در زمین ،مسیر حرکت ابر های آسمان ،آب های جاری و عجایب مخلوقات زیر دریا ها همگی می توانند انسان عاقل و متفکّر را متوجه خالقی مهربان و حکیم کند. خداوند زمین را محل زندگی انسان قرار داده و در آیات مختلفی از قرآن به سفر در زمین و همچنین تفکر در خصوصیت های مختلف آن، سفارش شده است. اگر چه برخی از اسرار و ویژگی های غیب و پنهان زمین و آسمان، تنها با بیان خداوند و معصومین(ع) قابل فهم است،اما انسان نیز می تواند با فکر و دانش تجربی، برخی از اسرار زمین و موقعیت آن در آسمان را کشف کند،که با بینشش میتواند شاهد پدیده های اطراف خود باشد اما آیا آسمان نیز مانند اجسام روی زمین قابل مشاهده است؟البته که نه ما از زمین چیزی جز آسمان گسترده و ابر و نقطه های درخشان و خورشید پدیده ی دیگری را نمی بینیم،که در این بخش میخواهیم شما را با پدیده های آسمانی و منظومه ی شمسی و اجرام آسمانی و علم نجوم آشنا کنیم .

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

دوستان عزیزم قبل از شروع مطالعه شما ،میتوانید با استفاده از موسیقی های آرام بخش و هیجان انگیزی زیر استفاده کنید؛تا از مطالعه و صرف اوقات خود نهایت لذت را برده باشید. و همچنین اگر مورد پسند شما واقع گردید بارگیری بفرمایید.

موسیقی شماره<1>

 

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

موسیقی شماره<2>

 

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

موسیقی شماره<3>

 

 

 

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد
موسیقی شماره<4>

 

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 

موسیقی شماره<5>

 

Songs To Your Eyes As Time Stops

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

منظومه شمسی چیست و از چه چیز هایی تشکیل شده است؟

منظومه شمسی یا سامانه خورشیدی، منظومه ای در برگیرنده یک ستاره به نام خورشید و شماری اجرام آسمانی دیگر است که در مدار های مستقیم یا غیر مستقیم آن می گردند. منظومه خورشیدی از انفجار یک اَبَرنواختر و فرو ریزش اَبرِ ملکولی  چرخان پدید آمد و هویت آن در دوران رنسانس (نوزایش) و با مشاهدات افرادی مطرح شد. این منظومه در بازوی شکارچی  کهکشان راه شیری  واقع شده و 26000سال نوری از مرکز کهکشان فاصله دارد؛و در کنار کهکشان قرار دارد.خورشید بیش از 99/8 درصد جرم منظومه خورشیدی را تشکیل داده است،این ستارهٔ نوع جی رشتهٔ اصلی و عضوی از تودهٔ ستارگان نخستین است،مانایی منظومه خورشیدی به مانایی خورشید وابسته است. منظومه خورشیدی دارای هشت سیاره (عطارد، زهره، زمین مریخ، مشتری، زحل، اورانوس، نپتون) و پنج  سیاره کوتوله  که تا کنون شناخته شده اند (سرس، پلوتون، هائومیا، ماکی‌ماکی و اریس)است. چهار سیاره نخست، سیاره‌های درونی یا زمین‌سان، هستند که جنس جامد دارند و بیشتر ازسنگ ساخته شده اند؛ و چهار سیاره دیگر یا سیاره های بیرونی که مشتری و زحل غول‌های گازی  هستند،و بیشترازگازهای هیدروژن و هلیوم  ساخته شده اند و  اورانوس و نپتون غول‌های یخی هستند افزون بر این اجرام، سامانه خورشیدی در بر گیرنده اجرام دیگری ازجمله:«ماه‌ها، سیارک‌ها، شهاب‌وارها، شهاب‌ها، شهاب‌سنگ‌ها و دنباله‌دار» است.منظومه خورشیدی همچنین دارای مناطق خاصی از جمله کمربند سیارک‌ها، کمربند کویپر و دیسک پراکنده (منظومهٔ خورشیدی)است.ماده رقیق و نافشرده (با چگالی بسیار کم) به نام محیط میان‌سیاره‌ای در فاصله میان سیارات و اجسام دیگر وجود دارد.  اجزای سازنده محیط میان سیاره ای را  هیدروژن خنثی و غیر یونیزه‌شده، گاز پلاسما، پرتوهای کیهانی و ذرات گرد و غبار، تشکیل می دهند؛ در واقع ای پنداشت که  فضا یک خلأ کامل است، نادرست است و مواد میان محیط میان سیاره ای در فضا وجود دارد.  

خورشید:

خورشید تنها ستارهٔ منظومهٔ خورشیدی است و در مرکز منظومه جای دارد. خورشید یک کُرهٔ کامل است که از پلاسمای داغ ساخته شده‌است و در میانهٔ آن میدان مغناطیسی برقرار است.این ستاره که قطری نزدیک به ۱٬۳۹۲٬۰۰۰ کیلومتر دارد، سرچشمهٔ اصلی نور، انرژی، گرما و زندگی بر روی زمین است. خورشید نخستین جسم در منظومهٔ خورشیدی بر پایهٔ جرم و حجم می‌باشد. قطر خورشید نزدیک به ۱۰۹ برابر قطر زمین و جرم آن ۳۳۰ هزار برابر جرم زمین برابر با ۲‎×۱۰۳۰ کیلوگرم است. این مقدار ۹۹٫۸۶٪ کل جرم منظومهٔ خورشیدی است.انفجار نهایی یک ستارهٔ سنگین را ابرنواختر می‌نامند، ولی خورشید هیچ‌گاه چنین انفجاری را تجربه نخواهد کرد؛ زیرا کمترین جرم مورد نیاز برای رخداد یک ابرنواختر، هشت برابر جرم خورشید است.از نظر شیمیایی سه-چهارم جرم خورشید را هیدروژن و باقی‌ماندهٔ آن را بیشتر هلیم می‌سازد. پس از هیدروژن و هلیم، دیگر عنصرهای سازندهٔ خورشید عبارتند از: اکسیژن، کربن، نئون و آهن و غیره، این عنصرها سازندهٔ ۱٫۶۹٪ از جرم خورشید هستند که این مقدار خود ۵٬۶۲۸ برابر جرم زمین است.خورشید در رده‌بندی ستارگان بر پایهٔ رده‌بندی طیفی، در دستهٔ G2V جای دارد و به‌صورت غیررسمی با نام کوتولهٔ زرد-نارنجی از آن یاد می‌شود. چون پرتوهای پیدای خورشید در طیف زرد-سبز شدیدتر است، (هر چند که رنگ آن از سطح زمین، لابد سفید دیده شود) ولی وجود پراکندگی نور آبی در جو، علت زرد دیده‌شدن آن است (پراکندگی رایلی).همچنین در برچسب رده‌بندی طیفی، G2، گفته شده که دمای سطح خورشید نزدیک به ۵٬۷۷۸ کلوین (۵٬۵۰۵ سانتی‌گراد) است و در V گفته شده‌است که خورشید مانند بیشتر ستارگان، یک ستارهٔ رشتهٔ اصلی است و در نتیجه انرژی خود را از راه همجوشی هسته‌ای هستهٔ هیدروژن به هلیم فراهم می‌کند و در هر ثانیه، در هستهٔ خود، ۶۲۰ میلیون تُن هیدروژن را دچار همجوشی می‌کند. در دوره‌ای کیهان‌شناسان می‌گفتند که خورشید نسبت به دیگر ستارگان، ستاره‌ای کوچک و ناچیز است، ولی امروزه بر این باورند که خورشید از ۸۵٪ ستارگان کهکشان راه شیری درخشان‌تر است. چون بیشتر آن‌ها کوتولهٔ سرخ هستند.بزرگی قدر مطلق خورشید ۴٫۸۳+ است. البته چون خورشید نزدیک‌ترین ستاره به زمین است، به همین دلیل، خورشید درخشان‌ترین جرم در آسمان دانسته می‌شود و قدر ظاهری آن ۲۶٫۷۴- استتاج خورشیدی پیوسته در حال پراکندن بادهای خورشیدی در فضا است. این بادها، جریان‌هایی از ذره‌های باردارند که تا فاصله‌ای نزدیک به ۱۰۰ واحد نجومی توان دارند. حباب‌های ساخته‌شده در محیط میان‌ستاره‌ای که در اثر بادهای خورشیدی ساخته شده‌اند، بزرگ‌ترین سازهٔ پیوستهٔ پدیدآمده در منظومهٔ خورشیدی‌اند.

هم‌اکنون خورشید در حال سفر از میان ابر میان‌ستاره‌ای محلی در ناحیهٔ حباب محلی در لبهٔ بازوی شکارچی از کهکشان راه شیری است. از میان ۵۰ ستاره‌ای که تا شعاع ۱۷ سال نوری، در همسایگی زمین قرار دارند، (نزدیک‌ترین آن‌ها یک کوتولهٔ سرخ به نام پروکسیما قنطورس است که ۴٫۲ سال نوری فاصله دارد) از دیدگاه جرم، خورشید رتبهٔ چهارم را در میان آن‌ها دارد. اگر از قطب شمالی کهکشان نگاه کنیم، خورشید به صورت ساعت‌گرد به گرداگرد مرکز کهکشانی راه شیری در گردش است و از آن نقطه نزدیک به ۲۴٬۰۰۰ تا ۲۶٬۰۰۰ سال نوری فاصله دارد، انتظار می‌رود که این گردش ۲۲۵ تا ۲۵۰ میلیون سال دیگر به پایان برساند و دور خود را کامل کند. از آنجایی که کهکشان ما نسبت به تابش زمینهٔ کیهانی (CMB) در راستای صورت فلکی مار باریک با سرعت ۵۵۰ کیلومتر بر ثانیه در حرکت است، در نتیجه سرعت به‌دست آمده برای خورشید نسبت به CMB در راستای صورت‌های فلکی پیاله یا شیر، ۳۷۰ کیلومتر بر ثانیه می‌شود.فاصلهٔ متوسط خورشید از زمین نزدیک به ۱۴۹٫۶ میلیون کیلومتر است (یک واحد نجومی). البته این فاصله در هنگامه‌های گوناگون حرکت زمین به گرد خورشید (در نقطه‌های اوج و حضیض) در ماه‌های ژانویه تا ژوئیه فرق می‌کند.در این فاصلهٔ میانگین، نور پس از ۸ دقیقه و ۱۹ ثانیه از خورشید تا زمین سفر می‌کند. می‌توان گفت انرژی آمده از نور سفید خورشید، باعث ادامهٔ فرایند نورساخت، به وجود آمدن اقلیم و آب‌وهوای زمین و در نتیجه، فراهم‌کنندهٔ زندگی برای همهٔ جانداران روی زمین است. نقش برجستهٔ خورشید بر وضعیت زمین از سال‌های دور، از دوران پیشاتاریخ برای انسان شناخته شده بود، به همین دلیل برای بسیاری از فرهنگ‌ها خورشید به عنوان یک خدا به خورشید نگاه می‌کرده‌اند. پیشرفت دانش از چیستی خورشید با کندی بسیار همراه بوده، تا آنکه در سدهٔ ۱۹ میلادی آگاهی اندکی از مواد سازندهٔ خورشید و منبع انرژی آن بدست آمد. تلاش برای آگاهی بیشتر از خورشید همچنان ادامه دارد، زیرا همچنان شماری از پدیده‌ها و رفتارهای بدون توضیح علمی در خورشید دیده می‌شود.

خورشيد چقدر از ما فاصله دارد؟

فاصلة متوسط خورشيد با ما كمتر از 150 ميليون كيلومتر است. چون زمين در يك مسير يا مدار كاملاً دايره اي شكل به دور خورشيد نمي گردد، بلكه اين مدار بيضي شكل است بنابراين، فاصلة خورشيد تا زمين در طول سال تغيير مي كند. وقتي كه زمين داراي نزديك ترين فاصله با خورشيد است( ستاره شناسان مي گويند در حضيض است) اين فاصله زير 147 ميليون كيلومتر است. درحالي كه در بيشترين فاصله(اوج) اين مقدار بالغ بر 152 ميليون كيلومتر است. فاصلة خورشيد با زمين به عنوان واحد نجومي شناخته شده است و اغلب اوقات به عنوان واحد فاصله در منظومة شمسي به كار برده مي شود. دانش دقيق از ميزان واحد نجومي داراي بيشترين اهميت در تعيين فواصل ستارگان به وسيلة روش اختلاف منظر مي باشد. اين روش عبارت است از جابجايي ظاهري يك شيء رؤيت شده در نتيجة اختلاف در موقعيت نظاره گر. اگرچه براي بيش از دو هزار سال سعي شد تا اين فاصله را اندازه بگيرند، اما تا قبل از سال 1860م كه مقدار آن دقيق به دست آمد، تلاش ها به نتيجه اي نرسيد

🪐سیاره ها:

سیاره یک جرم آسمانی است که در حرکتی مداری به دور یک ستاره یا بقایای ستاره‌ای می‌گردد؛ جرم آن به اندازه‌ای است که تحت تأثیر نیروی گرانش خود گِرد شود؛ اما آن آن‌قدر زیاد نیست که سبب همجوشی هسته‌ای شود و طبق نظر اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی اما نه همهٔ دانشمندان سیاره‌شناس همسایگی خود را از سیارکها پاکسازی کرده‌باشد.

سیاره واژه‌ای کهن است که با تاریخ، اختربینی، علم، افسانه‌شناسی و دین گره خورده‌است. به جز زمین، پنج سیاره در منظومهٔ خورشیدی اغلب با چشم غیرمسلح قابل دیدن هستند. این سیارات در بسیاری از فرهنگ‌های کهن، به عنوان موجودیت‌هایی خدایی یا فرستادگان خدایان پنداشته می‌شدند. با پیشرفت دانش علمی، درک انسان از سیارات تغییر کرد و تعداد بیشتری از اجسام دوردست را شامل شد. در سال ۲۰۰۶ اتحادیهٔ بین‌المللی اخترشناسی تعریف توافق‌شده‌ای برای سیاره‌های درون منظومهٔ خورشیدی اعلام نمود که کمی بحث‌برانگیز است زیرا بسیاری از اجسام با جرمی در حد سیاره را بر پایهٔ داشتن یا نداشتن حرکت مداری، شامل نمی‌شود. اگر چه هشت تا از سیارات که پیش از سال ۱۹۵۰ کشف شده‌اند، همچنان در این تعریف نو نیز سیاره محسوب می‌شوند، برخی از اجرام آسمانی همچون سرس، پالاس، جونو و وستا (اجسامی در کمربند سیارک خورشیدی) و پلوتون (نخستین جسم فرا نپتونی کشف‌شده) که زمانی توسط جامعهٔ علمی به عنوان سیاره شناخته می‌شدند؛ در تعریف کنونی دیگر سیاره محسوب نمی‌شوند.

اکتشافات نجوم:

بطلمیوس گمان می‌کرد که سیارات در حرکت‌هایی در فلک‌های حامل و تدویر به دور زمین می‌گردند. اگرچه ایده گردش سیارات به دور خورشید بارها پیشنهاد شده‌بود، اما تا سدهٔ هفدهم طول کشید تا این نظریه توسط مشاهدات نجومی تلسکوپی انجام‌شده توسط گالیلئو گالیله تأیید شود. تقریباً در همان دوران، یوهانس کپلر با بررسی دقیق داده‌های پیشاتلسکوپی جمع‌آوری‌شده توسط تیکو براهه، دریافت که مدار سیارات دایره‌ای نیستند، بلکه بیضوی هستند. با پیشرفت ابزارهای رصد، ستاره‌شناسان مشاهده نمودند که دیگر سیارات نیز مانند زمین دور محورهای مایلی می‌چرخند و برخی دارای ویژگی‌های مشترکی همچون کلاهک‌های یخی و فصول مختلف هستند. از زمان برآمدن عصر فضا، مشاهدات نزدیک توسط کاوشگرهای فضایی نشان داده‌است که زمین و سیارات دیگر در ویژگی‌هایی همچون آتشفشانها، توفندها، زمین‌ساختها و حتی هیدرولوژی، مشترک‌اند.

سیارات منظومهٔ خورشیدی به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند: سیاره‌های غول‌پیکر کم‌چگالی و سیاره‌های کوچک‌تر زمین‌سان سنگی. بنا بر تعاریف اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی، هشت سیاره در منظومهٔ خورشیدی وجود دارند. به ترتیب افزایش فاصله از خورشید، چهار سیارهٔ سنگی عطارد، زهره، زمین و مریخ قرارگرفته‌اند و پس از آن‌ها چهار غول گازی مشتری، زحل، اورانوس و نپتون قرار گرفته‌اند. شش سیاره از این هشت سیاره، یک یا چند قمر طبیعی دارند که به دور آن‌ها می‌گردند.

چندین هزار سیاره در اطراف ستارگان (سیارات برون‌خورشیدی یا برون‌سیاره‌ها) دیگر در کهکشان راه شیری کشف شده‌اند: تا تاریخ یکم ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ۴٬۷۷۷ سیارهٔ برون‌خورشیدی در ۳۵۳۴ سامانهٔ سیاره‌ای (که ۷۸۵ تا از آن‌ها سامانه‌های چندسیاره‌ای هستند) کشف شده که اندازه‌های آن‌ها از سیاراتی در اندازهٔ کمی بزرگ‌تر از ماه تا غول‌های گازی با بزرگی دوبرابر مشتری متغیر است. از میان آن‌ها بیش از ۱۰۰ سیاره هم‌اندازهٔ زمین هستند که فاصلهٔ ۹ تای آن‌ها از ستاره‌هایشان به اندازهٔ فاصلهٔ زمین از خورشید، یعنی در محدودهٔ کمربند حیات است. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۱ تیم تلسکوپ فضایی کپلر، کشف نخستین سیاره‌های زمین‌سان برون‌خورشیدی را گزارش داد: کپلر-۲۰ای و کپلر-۲۰افکه به دور ستاره خورشیدسان کپلر-۲۰ می‌گردند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۲، با بررسی داده‌های ریزهمگرایی گرانشی تخمین زد که به ازای هر ستاره در کهکشان راه شیری حداقل ۱٫۶ سیاره وجود دارند. گمان می‌رود که یکی از هر پنج ستاره خورشیدسان ، یک سیاره هم‌اندازه زمین در ناحیه قابل سکونت خود دارد.

🪐آشنایی بیشتر با سیاره ها:🪐

۱
ماه
☾
۲
تیر
☿
۳
زهره
♀
۴
خورشید
☉
۵
بهرام
♂
۶
مشتری
♃
۷
کیوان
♄

تصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيدتصاوير جديد زيباسازی وبلاگ , سايت پيچك » بخش تصاوير زيباسازی » سری ششم www.pichak.net كليك كنيد

 

منظومه شمسی چند سیاره دارد و نام آن ها به ترتیب چیست؟

۱-سیاره عطارد(Mercury)

سیاره عطارد نزدیک ترین و در عین حال کوچک ترین سیاره منظومه شمسی است. این سیاره در مدت زمان تنها ۸۸ روز میتواند به دور خورشید بچرخد. این سیاره که لقب سریع ترین سیاره را داراست در گردش به دور خود بسیار تنبل است زیرا هر شبانه روز در عطارد ۵۸ روز زمینی به طول می انجامد. یعنی یک سال برابر یک روز و نیم است!این سیاره که حدودا ۱۴ قرن قبل از میلاد کشف شد میانگین تغییر دمای بسیار متفاوتی دارد و با توجه به جهت قرارگیری و تعامل با خورشید واکنش نشان میدهد به گونه ای که دمای آن در گرم ترین حالت ممکن ۴۲۷ درجه و در سردترین حالت منفی ۱۷۳ درجه سانتی گراد است.این سیاره هیچ قمری ندارد تا به دورش بگردد.

۲- سیاره زهره(Venus)

دومین سیاره از نظر فاصله به خورشید در منظومه شمسی سیاره زهره یا ناهید است. سیاره ناهید نزدیک ترین سیاره به زمین است. ناهید را میتوانیم در ابتدای غروب ، درست هنگامی که خورشید غروب میکند در آسمان با چشم غیر مسلح ببینیم. زیبایی خیره کننده این شعله فروزان در آسمان به گونه ای است که انگار خورشیدی دیگر سر از افق درآورده و همزمان با غروب خورشید ، طلوع میکند. رومیان باستان نام این سیاره را ونوس یعنی الهه عشق و زیبایی نهاده اند.اتمسفر زهره بسیار ضخیم است و گردش آن به دور خورشید ۲۲۵ روز زمینی به طول می انجامد. نکته جالب درباره زهره حرکت آهسته آن به دور خودش است. روزهای زهره از سال های آن طولانی تر است. هر شبانه روز در زهره ۲۴۳ روز زمینی طول میکشد ، یعنی ۱۸ روز بیش از یکسال آن!زهره بسیار داغ است و چهره زرد رنگ آن در آسمان گویای دمای بسیار بالا و التهاب آن است دمای سطح زهره به ۴۶۲ درجه سانتیگراد میرسد و این یعنی آتش!

۳- سیاره زمین(Earth)

زمین این پیر ۴.۵ میلیارد ساله خانه ماست. زمین سومین سیاره منظومه شمسی است که دارای بهترین بافت حیاتی در کل منظومه شمسی میباشد. فاصله مناسب زمین با خورشید، مدار چرخشی مناسب، دمای متعادل و طول مناسب شب و روز دنیایی مناسب حیات پدید آورده است. این حیات میلیاردها سال است ادامه دارد.زمین اولین سیاره دارای قمر در مدار خورشیدی منظومه شمسی است و دو سیاره پیشین قمری ندارند. طول شبانه روز در زمین ۲۴ ساعت و در این فاصله زمین به دور خود میگردد. مدت زمان چرخش زمین به دور خورشید ۳۶۵ روز زمینی است.

۴- سیاره مریخ(Mars)

مریخ یا بهرام چهارمین سیاره منظومه شمسی است. بشر همواره تصور میکرده است که مریخ میتواند خانه دوم او باشد به همین لحاظ کاوشگرهای بسیاری را برای مطالعه و تحقیقات به سیاره سرخ یا همان مریخ فرستاده است. با این حال هنوز نشانه ای از حیات در آن به خوبی پیدا نشده است. برخی از دانشمندان معتقدند که مریه در گذشته های دور دارای حیات و تمدن ( نه الزاما بشری) بوده است و هم اکنون عمر این حیات به پایان رسیده و ما نظاره گر افول این سیاره هستیم. با این حال دانشمندان ناسا در حال آماده سازی مقدمات سفر بشر به این سیاره در در دهه سوم قرن ۲۱ میلادی هستند.مریخ دومین قله بلند منظومه شمسی را در خود جای داده است این قله المپوس مونز نام دارد و یک آتشفشان فعال است. مریخ علاوه بر بلندترین قله، عمیق ترین دره را نیز در خود جای داده است.  این سیاره سرخ فام به سبب تراکم بالای اکسید آهن بر سطح آن به این رنگ درآمده است. طول هر روز مریخ چیزی در حدود ۲۸ ساعت زمین و هر سال آن چیزی برابر ۷۰۰ روز است یعنی تقریبا دو برابر زمین.مریخ ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد کشف شد و دارای دو قمر زشت و بدترکیب به نام های فوبوس و دئیموس است.

۵- سیاره مشتری(Jupiter)

سیاره مشتری یا هرمز یک غول پرحجم در منظومه شمسی است که به دور خورشید میگردد. این سیاره پس از ماه و زهره سومین شی درخشان در آسمان است و نور کافی جهت سایه انداختن بر روی زمین را داراست.

مشتری چیزی در حدود ۱۳۰۰ برابر زمین حجم دارد و منزلگه طوفان های عظیمی است، طوفان معروف آن همچون لکه ای قرمز رنگ بر روی سطح سیاره خودنمایی میکند و به چشم هرمز یا چشم مشتری معروف است.. این سیاره قوی ترین مدار گرانشی منظومه شمسی را داراست.

مشتری سیاره ای سریع است. طول هر روز مشتری برابر ۱۲ ساعت زمینی و سرعت گردش آن به دور خورشید ۱۲ سال زمین است. این سیاره بیش از ۱۰۰ قمر دارد که ۶۹ تای آن ثبت رسمی شده است همچنین تعدادی حلقه هم به دور خود دارد.

فضا پیمای وویجر در طی سال ها گردش خود به دور این سیاره اطلاعات بسیاری از جو این سیاره، انواع طوفان ها و حالت های مختلف به دست آورد. عکس های زیبای این سیاره را مدیون فضاپیمای وویجر هستیم.

۶- سیاره زحل(Saturn)

سیاره زحل یا کیوان سیاره ای زیبا از جنس گاز است به سبب حلقه هایی که اطراف آن را فرا گرفته اند، مشهور است. حلقه های زحل اغلب از جنس یخ، سنگ و غبار تشکیل شده اند. این سیاره غول پیکر و زیبا ۶۲ قمر رسمی دارد. یکی از اقمار این سیاره به قدری بزرگ است که اتمسفر مخصوص به خود را داراست.زحل هم همچون مشتری سرعتی بالا دارد و در هر ۱۰ ساعت زمینی یک دور به دور خودش میچرخد. مدت زمان گردش زحل به دور خورشید ۲۹ سال زمین است. این سیاره ۸۰۰ سال قبل از میلاد کشف شد.فضاپیمای کاسینی سال ها به دور مدار زحل چرخید و اطلاعات بسیار زیادی از اقمار این سیاره، فصل ها، حلقه های آن ، وضعیت آب و هوایی و جو این سیاره برای ما ارسال کرد.

۷- سیاره اورانوس(Uranus)

اورانوس پس از کشف تلسکوپ شناسایی شد و حاصل علم است به همین جهت تنها یک نام دارد و آن را با نام های گوناگون نمیشناسند. این سیاره تنها سیاره ای است که نام یکی از خدایان یونان را به جای خدایان رومی دارد.اوانوس مقداری کمتر از ۳ میلیارد مایل از خورشید فاصله دارد و حول یک محور موازی میچرخد. این بدان معناست که هر قطب اورانوس روزها و شب هایی که ۴۲ سال زمینی هستند را تجربه می کنند. اتمسفر این سیاره بسیار سرد و یخی در واقع منفی ۲۴۴ درجه سانتیگراد است. مدت زمان گردش این سیاره به دور خود ۱۷ ساعت زمین و به دور خورشید ۸۴ سال زمینی است. اورانوس۲۷ قمر دارد که به دورش میگردد و در سال ۱۷۸۱ میلادی کشف شده است.

۸- سیاره نپتون(Neptune)

نپتون به معنای خداوند دریا میباشد و از نام اساطیر رومیان باستان میباشد. این سیاره نخستین سیاره ای است که به واسطه پیش بینی های فضایی ثبت شده است. سال ها پیش «الکسیس بووارد»، فضانورد  متوجه اختلافاتی در مدار اورانوس شد و حدس زد که این سیاره در نزدیکی سیاره ای دیگر سکونت دارد. تا با سفر وویجر به فضا در سال ۱۹۸۹ این شک به یقین تبدیل شد و عکس های این سیاره ارسال شد.این سیاره با چشم مسلح و تلسکوپ های قوی هم قابل دیدن نیست.این سیاره اتمسفری سرد و یخی همچون اورانوس دارد و هر روز آن معادل ۱۶ ساعت زمین و هر سال آن معادل ۱۶۵ سال زمین میباشد.

سیاره های کوتوله، سیارک ها  و اجرام دیگر در مدار منظومه شمسی

منظومه شمسی دارای صدها جرم آسمانی همچون سیاره های کوتوله مشهوری مثل پولوتو میباشند. در مقالات قبلی سعی کردیم مفصل تر به این موارد بپردازیم تا گره از سوال ذهن شما مخاطبین عزیز بگشاییم.

قمر های منظومه شمسی

قمر یک کره آسمانی است که از نظر بافت، اتمسفر و نیروی گرانش میتواند شباهت بسیاری به سیاره داشته باشد. بزرگترین تفاوت یک قمر با سیاره مدار گردش آن است. قمر به دور خورشید نمیچرخد بلکه در مدار سیاره گیر افتاده و  به دور سیاره میچرخد.ماه تنها قمر سیاره زمین است که حدودا هر ۲۷ روز یکبار به دور زمین میچرخد. و البته در همین مدت زمان هم به دور خودش میچرخد. بنابراین همیشه یکطرف ماه از دید ناظر زمینی پنهان است با عنوان “سمت دور ماه” شناخته میشود.این حالت برای قمرهای دیگر هم در منظومه شمسی هم اتفاق میافتد. به این پدیده قفل جزر و مدی یا قفل گرانشی میگویند.

  •  تصویر 10قمر عجیب منظومه خورشیدی:

فرق ستاره و سياره چيست؟

تفاوت اساسي بين ستاره و سياره در اين است كه ستاره يك جسم داغ و نورانياست كه نور خود را خود توليد مي كند. حال آنكه يك سياره جسمي همانند زمين ياماه است كه تنها با منعكس كردن نور خورشيد درخشندگي و نور دارد. اكثر ستارگانبزرگ هستند و از گاز داغ به وجود آمده اند درست شبيه خورشيد. در واقع، خورشيدخودش يك ستارة بسيار معمولي است كه نه فوق العاده بزرگ است و نه فوق العادهگرم. ستارگان به صورت نقاط كم نوري در آسمان ديده مي شوند چراكه فاصلة آنها ازما بسيار زياد است. حتي نزديك ترين ستاره به ما داراي فاصله اي بيش از چهلميليون ميليون كيلومتر است. درحالي كه خورشيد تنها 150 ميليون كيلومتر با زمينفاصله دارد. سياراتي را كه ما در آسمان مي بينيم اجسام متحركي هستند كه به دورخورشيد مي چرخند. 9 سيارة شناخته شده به ترتيب فاصله اي كه از خورشيد دارندعبارتند از: عطارد، ناهيد، زمين، مريخ، مشتري، زحل، اورانوس، نپتون و پلوتو. سهسياره اي كه دورترين فاصله را دارند به قدري كم نور هستند كه بدون تلسكوپ ديدهنمي شوند اما بقيه ممكن است ديده شوند. اندازة سياره ها از عطارد كه تنها در حدود يك سوم زمين است تا مشتري كه پانزده برابر زمين است متفاوت است. جرم مشتري بيش از سيصد برابر جرم زمين و در عين حال يك هزارم جرم خورشيد است. اينتفاوت ديگري بين ستاره و سياره مي باشد. جرم ستاره ها خيلي بيشتر از جرم سياره ها هستند.

كرة سماوي چيست؟

ستاره شناسان ترجيح مي دهند كه در موقع نقشه خواني آسمان، فرض كنند كه ستارگان بر روي يك كرة عظيم به نام كرة سماوي چسبيده اند. تصور مي شود كه اين كرة سماوي هر روز يك بار به دور زمين مي گردد. ستاره شناسان قديمي تصورمي كردند كه زمين در مركز عالم قرار دارد و ستاره ها واقعاً روي كرة سماوي
چسبيده اند. موقعيت هرستاره روي كرة سماوي به همان روشي معلوم مي شود كه موقعيت يك نقطه در روي زمين با استفاده از طول و عرض جغرافيايي آن مشخص مي گردد. محور زمين خطي است كه قطب هاي شمال و جنوب را به هم وصل ميكند. اگر اين خط در فضا ادامه يابد، بلآخره به طور فرضي كرة سماوي را در دو نقطه قطع خواهد كرد. اين دو نقطه قطب هاي شمال و جنوب سماوي ناميده مي شوند. به همين ترتيب، اگر خط استواي زمين در فضا ادامه يابد، نهايتاً كرة سماوي را در دايره اي به نام استواي سماوي قطع خواهد كرد. موقعيت هر ستاره معمولاً از روي قطب هاي سماوي و استواي سماوي اندازه گيري مي شود. معمول ترين سيستم مختصات كه توسط ستاره شناسان به كار گرفته مي شود، سيستم بعد و ميل مي باشد. ميل يك
ستاره زاوية بين استواي سماوي و ستاره مي باشد(مشابه عرض جغرافيايي يك محل بر روي زمين) از طرف ديگر، بعد يك ستاره، زاويه اي است كه موازي با استواي سماوي از يك نقطة خاص نسبت به ستاره اندازه گيري مي شود. بر روي زمين، طول جغرافيايي يك محل زاويه است بين نصف النهار(دايرة فرضي كه از دو قطب زمين مي گذرد) تا گرينويچ و محل مورد نظر. به طور مشابه، بعد از يك نقطة ثابت به نام «اعتدال بهاري» اندازه گيري مي شود كه نقطه اي است كه خورشيد هر بهار در روز21 مارس(اول فروردين) استوا را قطع مي كند. بعد ستاره به جاي درجه بر حسبساعت و دقيقه و ثانيه اندازه گيري مي شود. اين به دليل آن است كه كرة زمين هر 24 ساعت يك دور مي زند.

 صورت فلكي چيست؟

صورت فلكي گروه هايي از ستارگان در آسمان هستند كه مجموعه هاي قابل تشخيص را تشكيل مي دهند. ستاره شناسان قديمي توانستند بعضي از اين مجموعهها را پيدا كنند و آنها را به نام موجودات افسانه اي، خدايان و الهه ها نام گذاري كنند.امروزه، 88 صورت فلكي شناخته شده است و كل آسمان طوري تقسيم شده است كه هر ستاره به يك صورت فلكي متعلق باشد. اما، ستارگان موجود در هر صورت فلكيچندان ارتباطي با هم ندارند، فقط طوري قرار گرفته اند كه وقتي از زمين به آنها نگاه مي كنيد در يك مجموعه قرار دارند. بديهي است چنانچه از يك نقطه ديگر در فضا به آنها نگاه مي شد، مجموعه ها به صورت ديگري به نظر مي آمدند. در بسياري ازموارد فاصلة ستارگاني كه يك صورت فلكي را تشكيل مي دهند از يكديگر بيش ازفاصله اي است كه با ما دارند.

ساده ترين صور فلكي قابل تشخيص كدامند؟

اگر شما بخواهيد ياد بگيريد كه چگونه صور فلكي را از يكديگر تشخيص بدهيدبهترين راه اين است كه اول چند صورت فلكي را كه مشهور هستند پيدا كنيد و بعد آنها را به عنوان نشانه هايي براي پيدا كردن بقيه به كار ببريد. شناخته شده ترينصورت فلكي، خرس بزرگ است(دب اكبر). هفت تا از روشن ترين ستاره ها در اين
صورت فلكي شكل يك تيغة گاوآهن را مي سازند(چهار ستاره به شكل ذوزنقه) بايك دستة خم شده(سه ستاره). درواقع، اين مجموعه بيشتر به شكل كماجدان يا ديگ دسته دار مي ماند. اگرشما در قسمت شمالي و بالاتر از عرض جغرافيايي 40 درجهزندگي مي كنيد، در همة مواقع سال دب اكبر در آسمان قابل رؤيت است و اين مزيتبزرگي است براي پيدا كردن ساير صور فلكي. اما چنانچه در بيش از 50 درجة جنوبي زندگي مي كنيد، هرگز نمي توانيد آن را ببينيد. ولي، به ندرت كسي در اين منطقه زندگي مي كند. دو ستاره در دو طرف مخالف تيغه از طرف دسته، ستارگان اشاره ناميده مي شوند(نام صحيح آنها آلفا و بتا است) زيرا كه اگر شما خطي را از آلفا به بتا وصل كنيد و آن را در آسمان درست كمتر از 30 درجه ادامه بدهيد به ستاره اي مي رسيد كه روشنايي آن در حد روشنايي آلفا مي باشد(قدر دوم). اين ستارة آلفاي دب اصغر يا ستارة قطبي است. اين ستاره در حدود يك درجه از قطب شمال كرة سماوي مي گردد، اين ستاره به ندرت حركت مي كند. اگر شما بتوانيد اين ستاره را پيدا كنيد، در آن صورت مي توانيد جهت شمال حقيقي را بشناسيد. اين ستاره در قديم كمك مؤثري به دريانوردان مي كرد و هنوز هم اگر كسي در شب بدون قطب نما گم شود، مي تواند از اين ستاره در جهت يابي استفاده كند. يك صورت فلكي مفيد ديگر كه به سادگي مي توان آن را پيدا كرد، صورت فلكي جبار است كه بيانگر يك شكارچي افسانه اي است. اين يك صورت فلكي مشهور است و به دليل هفت ستارة روشن آن به سادگي قابل پيدا كردن است. اين صورت فلكي در زمستان و در نيمكرة شمالي بهبهترين نحو ديده مي شود زيرا درنيمة شب اواسط دسامبر(آذر) اين صورت فلكي در جنوب است درحالي كه در نيمكرة جنوبي در همان زمان تابستان است و صورت فلكي در نيمة شب در شمال است. جبار را مي توان از هر نقطه روي زمين مشاهده نمود، زيرا كه اين صورت فلكي در اطراف استواي سماوي قرار دارد. وقتي اين صورت فلكي از نيمكرة شمالي مشاهده مي شود، چهار ستارة آن يك مستطيل را تشكيل مي دهند. در گوشة سمت چپ بالايي مستطيل، ستارة سرخ خيلي روشن به نام«ابط الجوزا» قرار دارد و در گوشة سمت راست پايين، ستارة خيلي روشن آبي سفيد رنگي به نام «رجل الجبار» قرار گرفته است. در وسط مستطيل سه ستاره كمربند جبار رامي سازند و زير كمربند خط كمرنگي از ستارگان وجود دارد كه شمشير او را نشانمي دهند. در قسمت شمشير، سحابي جبار وجود دارد كه يك ابرگازي روشن است. درنيمكرة جنوبي آسمان، ستارة قطبي وجود ندارد، اما ساده ترين صورت فلكي قابل شناخت احتمالاً غراب است كه به عنوان صليب جنوبي نيز شناخته شده است. همان طور كه از نامش پيداست اين صورت فلكي به شكل صليب است و از سه ستارة واقعاً روشن(قدر اول) و ستارگاني با قدر دوم و سوم و بسياري ستارگان كم نور تشكيل شده است. روشن ترين ستاره ( آلفا) نسبت به ستارگان روشن ديگر به قطب جنوب سماوي نزديك تر است. شمالي ترين ستارة روشن، ستارة گاماست. با ترسيم خطي از گاما به آلفا، خط كاملاً نزديك به قطب جنوب سماوي رسم خواهد شد. درست در شمال صورت فلكي غراب( Crux (و قنطورس( Centauri (قرار دارد كه نزديكترين ستارة شناخته شده را در بر دارد.

  • تصویری از دب اکبر همراه با ستاره قطبی:

صور فلكي حول قطبي كدام ها هستند؟

عنوان صور فلكي حول قطبي معمولاً براي صور فلكي اي انتخاب مي شوند ك وقتي از يك محل خاص روي زمين به آنها نگاه مي شود، هرگز غروب نمي كنند.اگر شما در قطب شمال زندگي مي كرديد، در اين صورت قطب شمال سماويمستقيماً بالاي سر شما قرار داشت و استواي سماوي نيز در طول افق قرار مي گرفت.همچنان كه زمين مي چرخيد، شما مي ديديد كه ستارگان و صور فلكي به طورموازي با افق مي چرخند. آنها طلوع و غروب نمي كنند. شما هرگز نمي توانستيد هيچيك از ستارگان در آسمان نيمكرة جنوبي سماوي را ببينيد زيرا كه آنها هميشه زيرافق قرار داشتند. وضعيت مشابهي نيز در قطب جنوب اتفاق مي افتد. از طرف ديگراگر شما در استوا زندگي مي كرديد، در آن صورت استواي سماوي مستقيماً از بالايسر شما مي گذشت و دو قطب سماوي روي افق قرار داشتند. در مواقعي از سال شمامي توانستيد هريك از صور فلكي را ببينيد. آن عده از ما كه بين استوا و قطب هازندگي مي كنيم، وضعيت بينابيني را مشاهده خواهيم كرد. بعضي ستارگان هميشه قابل مشاهده خواهند بود(آنهايي كه بين زاويه اي از قطب سماوي برابر با عرضجغرافيايي ما روي زمين قرار دارند)، بعضي ديگر از ستارگان طلوع مي كنند و بعد همغروب و بعضي ديگر هرگز طلوع نمي كنند.

چه كسي صور فلكي را نام گذاري كرد؟

سند تاريخي نام هاي بسياري از صور فلكي در گذشته گم شده است. اما بعضي از آنها از افسانه هاي تمدن هاي اوليه، مخصوصاً يونان باستان ريشه گرفته اند. بسيارياز ستارگان روشن توسط ستاره شناسان عرب نام گذاري شدند مانند ابط الجوزا درصورت فلكي جبار و آلدبران در صورت فلكي ثور( Taurus » .(جان باير» يكي ازستاره شناساني كه در قرن هفدهم زندگي مي كرد، يك اطلس ستارگان را به نام«اورانومتريا» درست نمود. در اين اطلس او تصاوير صور فلكي را براساس افسانههاي قديمي ترسيم نمود. البته براي اين كه موقعيت ستارگان صحيح باشد از موقعيت هاي اندازه گيري شده توسط ستاره شناس بزرگ « تيكو براهه» استفاده كرد. درواقع،اين باير بود كه براي اولين بار نام گذاري ستارگان با استفاده از حروف يوناني را ابداعنمود. مثلاً روشن ترين ستاره را آلفا ناميد. در قرن هفدهم، تعدادي صور فلكي بهصور فلكي شناخته شدة قبلي اضافه گرديدند. اين صور فلكي، ستارگان نيمكرة جنوبيرا شامل مي شدند كه تا آن زمانبراييونان باستان ناشناخته مانده بودند. براي اولين بار در سال 1801م(1179ش) سعي شد كه مرزهاي دقيق و شمخصي بين صورفلكي مختلف رسم گردد. اين كار توسط «جان بد» انجام شد. اما بين ستاره شناسان در اينمورد اختلاف بود. تا سال 1930م)1308ش) كه اتحادية بين المللي ستاره شناسي،آسمان را به 88 صورت فلكي تقسيم كرد و مرزها را تعيين نمود.

فرق ستاره و سياره چيست؟  


تفاوت اساسي بين ستاره و سياره در اين است كه ستاره يك جسم داغ و نورانياست كه نور خود را خود توليد مي كند. حال آنكه يك سياره جسمي همانند زمين يا ماه است كه تنها با منعكس كردن نور خورشيد درخشندگي و نور دارد. اكثر ستارگان بزرگ هستند و از گاز داغ به وجود آمده اند درست شبيه خورشيد. در واقع، خورشيد خودش يك ستارة بسيار معمولي است كه نه فوق العاده بزرگ است و نه فوق العاده گرم. ستارگان به صورت نقاط كم نوري در آسمان ديده مي شوند چراكه فاصلة آنها از ما بسيار زياد است. حتي نزديك ترين ستاره به ما داراي فاصله اي بيش از چهل ميليون ميليون كيلومتر است. درحالي كه خورشيد تنها 150 ميليون كيلومتر با زمين فاصله دارد. سياراتي را كه ما در آسمان مي بينيم اجسام متحركي هستند كه به دور خورشيد مي چرخند. 9 سيارة شناخته شده به ترتيب فاصله اي كه از خورشيد دارند عبارتند از: عطارد، ناهيد، زمين، مريخ، مشتري، زحل، اورانوس، نپتون و پلوتو. سه سياره اي كه دورترين فاصله را دارند به قدري كم نور هستند كه بدون تلسكوپ ديده نمي شوند اما بقيه ممكن است ديده شوند. اندازة سياره ها از عطارد كه تنها در حدود يك سوم زمين است تا مشتري كه پانزده برابر زمين است متفاوت است. جرم مشتري بيش از سيصد برابر جرم زمين و در عين حال يك هزارم جرم خورشيد است. اين تفاوت ديگري بين ستاره و سياره مي باشد. جرم ستاره ها خيلي بيشتر از جرم سياره ها هستند. 

*****

چه كسي تلسكوپ انعكاسي را اختراع كرد و اين تلسكوپ
چگونه كار مي كند؟

اولين تلسكوپ انعكاسي در سال 1671م(1049ش) توسط اسحاق نيوتن ساخته شد. به جاي استفاده از يك لنز( عدسي شيئي) براي جمع كردن پرتوهاي نوري، او از يك آينة مقعر استفاده كرد. نور از اجسام دور به صورت پرتوهاي موازي وارد مي شوند و وقتي به سطح انحنادار آينه برخورد مي كنند به صورتي منعكس مي شوند كه در يك نقطه كه كانون آينه باشد جمع مي شوند. تصويري از جسم در آن نقطه تشكيل مي گردد. فاصلة كانون تا آينه، فاصلة كانوني ناميده مي شود. چنانچه يك عدسي چشمي(يك عدسي با فاصلة كانوني كوتاه تر) درست پشت كانون آينه گذاشته شود، چشم تصوير بزرگ شده اي را خواهد ديد. اما يك مسأله وجود دارد و آن اين كه اگر چشم بخواهد از درون عدسي چشمي تصوير را ببيند، سر جلو پرتوهاي نوري كه به عدسي شيئي مي رسد قرار مي گيرد. راه حل نيوتن براي اين مسأله اين بود كه يك آينة مسطح كوچك را در لولة تلسكوپ و درست جلوي كانون قرار داد و آن را با زاوية 45 درجه متمايل نمود به طوري كه نور از آينه به سمت كنارة لولة تلسكوپ منعكس مي شد. وقتي كه چشمي در كنارة لولة تلسكوپ گذاشته شد، ديگر خطر سد شدن آينه به وسيلة سر و مشاهده كننده وجود نداشت. تلسكوپي از اين نوع به عنوان تلسكوپ نيوتني شناخته شده است. تلسكوپ اصلي نيوتن داراي آينه اي بود كه قطر آن تنها يك اينچ( 54/2 سانتي متر) بود. بزرگ ترين تلسكوپ منعكس كننده در جهان امروز داراي آينه اي 200 براير بزرگ تر از آينة نيوتن است. ضمناً اگرچه نيوتن اولين فرد سازندة منعكس كننده بود، اما طرح يك نوع ديگر تلسكوپ انعكاسي توسط
رياضي دان اسكاتلندي به نام « جيمز گرگوري» در سال 1663م(1041ش) منتشر شده بود. اين تلسكوپ داراي يك آينة محدب بود كه در جلو كانون آينة اصلي قرار داشت. نور از آينة اصلي از طريق روزنه اي در مركز آن به نقطه اي منعكس مي شدكه چشمي قرار داشت.

***

 

سخنی با شما :

این صفحه وب با استفاده از پیوند یکتای ورد پرس و تنها با دانش html وcss طراحی و کد نویسی شده است و مطمئنا با به کاربردن زبان های دیگر نیز به کیفیت و محبوبیت صفحه افزوده می شود.بالاخص امیدواریم که هم مطالب نوشته شده و هم طراحی و ساخت صفحه مورد توجه و قابل پسند شما واقع گردیده باشد؛و در آخر شما عزیزان میتوانید از دیگر صفحات وب ما دیدن کنید.

سپاس از حسن توجهتان…

 






 


 

کاربر گرامی این صفحه تنها به علت نشان دادن چند نمونه کار که تنها با دانش HTMLو CSS صورت گرفته شده کد نویسی شده است،که این ایده های جذاب میتوانند با ترکیب زبان های دیگری چون JS زیبا تر و کارایی تر شوند و اگر بخواهیم به طور واضح توضیح داده باشیم میگوییم که اینها فقط طراحی شده اند و به تنهایی کارای ندارند و حتما باید در کنار زبان هایی باشند که مورد بهره برداری باشند.( مطالب پایین با مطالب بالا کاملا جداگانه می باشند.)

موضوع:بخش ورودی سایت های اداری و رسمی

برای انتخاب نقش ورودی خود بر روی کادر زیر کلیک کنید:



 

موضوع: یک نوع صفحه ثبت نام برای ورودی سایت ها

 

به صورت رایگان ثبت نام کنید





ثبت نام


 

ساخت منو لاگین





 


 

موضوع:یک نوع فرم ثبت نام برای درج اطلاعات دقیق و بیشتر

 

ثبت نام

نام :
نام خانوادگی :
جنسیت :
تصویری از خودتان :
ایمیل :
نام استان :
نام شهر :
آدرس :
تلفن همراه :
پسورد :

 


 

چند نمونه گزینه

نوع اول:

رنگ مورد علاقه شما:
آبی
قرمز

نوع دوم:

جنسیت :
مرد
زن

 


 

موضوع: قرار دادن تاریخ تولد بدون نیاز به تایپ

تاریخ تولدتان را وارد نمایید :

 


پایان

 

مشخصات شرکت کننده
نام: یگانه
نام خانوادگی : صمدی
پایه : نهم
مدرسه : شاهد صفائی
استان ،شهرستان: آذربایجان غربی،سلماس
نوع زبان: زبان نشانه گذاری html وcss
موضوع : جشنواره خوارزمی
محور : برنامه نویسی
نام مدیر مدرسه: سرکار خانم مهری کریمی